Thursday, July 23, 2015

Sagi


Hindi ko sinasadyang masagi ang matigas mong bahagi. Agad akong bumawi subalit pinigilan mo ang aking kamay. Nakapapaso man ang init, nagpaubaya ako sa iyong pinagdalhan. Ipinadama, ipinahimas, unti-unti mong tinupok ang aking lakas. At hindi nagtagal, pareho na tayong nahihibang sa lagnat.

Friday, July 17, 2015

Quickie

My newest ebook, a compilation of selected short short stories, is now available at pdfSR.com. Nahirapan akong ilusot ito sa meatgrinder ng Smashwords kaya naghanap na lang ako ng ibang platform. 


To read or download your free copy, click here.

And please visit me on Goodreads.

Monday, July 6, 2015

Seven


Ngayon ang ika-pitong anibersaryo ng aking blog.

How time flies. Parang kailan lang nang ako ay nagpakilala sa inyo. Parang kailan lang nang ang mga makukulay kong karanasan ay sinimulan kong ibahagi sa inyo.

Sa paglipas ng mga taon, marami na ang nabago. Siyempre, nagkaedad na tayo at nabago na ang takbo ng mga kuwento. Pero nananatili pa rin ang pagiging makulay ng mga ito.

Sa pagdiriwang ng aking anibersaryo, balikan natin ang bahagi ng isa sa mga pinaka-memorable kong kuwento na inilathala ko noong Hulyo 2008...

***

Dumiretso ako sa lugar na kung saan iniwanan ko si M. Wala siya doon. Iginala ko ang aking mga mata. Sa dami ng tao, hinanap ko siya.

Di ko makita.

Sinuyod ko ng tingin ang dancefloor.

Inisa-isa ko ang mga nagsasayaw sa ledge.

At doon sa bandang likuran na kung saan medyo madilim ang ilaw, naaninag ko ang makisig niyang hugis.

Excited akong umakyat sa ledge para lapitan siya. Pero bigla akong napahinto.

Si M. My sweet, beautiful M.

Hindi siya nag-iisa. May kasama siyang iba. At hindi lang sila basta nagsasayaw o nag-uusap.

Naghahalikan sila.

Nanlumo ako. Parang biglang hinipan ang kanina’y nagsinding pag-asa at pangarap sa puso ko.

May naramdaman akong masakit.

Matagal ko silang pinagmasdan. Matagal kong sinaksihan ang mapait na katotohanan.

Nagpalit ang tugtog. Para akong biglang natauhan. Nagsimula akong umindak. Iginalaw ko ang aking katawan, sabay sa maharot na tugtog. Sumayaw ako palayo sa kinaroroonan ni M.

Ipinikit ko ang aking mga mata. Pilit kong binubura sa aking isipan ang imahe ni M na nakikipaghalikan sa iba.

Matagal akong nagsayaw na nakapikit. Pilit kong pinapayapa ang aking damdamin. Pilit kong itinatakwil ang sakit.

Maya-maya naramdaman ko, may humawak sa kamay ko. It was a familiar touch.

Dumilat ako.

Si N.

Monday, June 29, 2015

Mga Pigtal Na Dahon Ng Lumang Diary 2

20 January 1995
9:15 P.M.

Dapat natutulog na ako dahil 1:00 A.M. ang reporting time ko pero hindi ako makatulog. Ikaw ang iniisip ko. Naiisip ko kung kumusta ka sa mga oras na ito. Kung nag-e-enjoy ka ba sa college ball n'yo. Ini-imagine ko ngayon ang itsura mo. Sa imahinasyon ko, lalo akong nai-in love sa'yo. Sana I could see you right now. Alam ko na napaka-importante sa'yo ng araw na ito and how i wish na sana I could be there with you. 

Actually, parang hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko ngayon. Parang nafu-frustrate ako... na nalulungkot... na nag-aalala. I know, I have disappointed you dahil hindi ko matutupad ang promise ko na makipagkita sa'yo pagkatapos ng ball n'yo. Naipaliwanag ko na sa'yo kung bakit. Pero nalulungkot pa rin ako dahil kahit gustung-gusto ko, hinahadlangan ako ng pagkakataon to be with you. Deep inside, naiinis at nagrerebelde ako kung bakit may mga gusto akong gawin na hindi ko magawa dahil kinokontrol ako ng mga sitwasyon. Kung nalungkot ka nang sabihin ko sa'yong hindi ako puwede, higit akong nalungkot kung bakit hindi kita mapagbibigyan. Gusto kong higit na pasayahin ka sa araw na ito, pero pinipigil ako ng mga responsibilidad ko. Gayunpaman, muli akong nagso-sorry sa'yo. Sa kabila ng sama ng loob na naidulot ko sa'yo, umaasa pa rin ako na sana naiintindihan mo. Anyway, I hope you're having a great time dahil kung masaya ka sa mga sandaling ito, masaya na rin ako.

Alam ko na minsan ay nagdaramdam ka sa kakulangan ng pagiging expressive ko. Please forgive me. Hindi ito nangangahulugan na nababawasan ang pagmamahal ko sa'yo. Mahal na mahal kita. Habang tumatagal tayo ay lalong nadaragdagan ang pagmamahal ko sa'yo. Kung hindi ko man nasasabi at naipadarama sa'yo, iyon ay sa dahilang alam mo naman na marami akong pinagdaraanan ngayon. Minsan tinatalo ako ng mga alalahanin. Madalas nagiging abala ako sa pagharap sa mga ito. Malaki ang pasasalamat ko na nandiyan ka... na bahagi ka ng buhay ko. Pinalalakas mo ako by just being there. Matatapos din ang mga problemang kinakaharap ko. Pagpasensyahan mo na muna ako sa mga pagkukulang ko. By next month, I promise, babawi ako.