Saturday, March 28, 2015

Libro Libre

Of the 51,892 free ebooks to date on Smashwords, my ebook Hangganan is now ranked at No. 37 as most downloaded on the Gay and Lesbian Category.


Sa mga nag-download at nagbasa, maraming salamat. Sa mga wala pang kopya, download na. And while you’re at it, maybe you would also like to check out my two other ebooks Angkas and Best Man.


My fourth ebook is now in the works. Watch out for it soon! 


Ang lahat ng ito ay ipinamimigay ko nang libre.

Wednesday, March 25, 2015

Tilamsik


Sa gitna ng tag-init, bumuhos ang ulan. Malakas at masaganang ulan. Tinigmak ang mga halaman at pinaglawa ang daan. Maya-maya'y lumabas siya sa kanilang bakuran. Hubad-baro at naka-manipis na shorts lang. Sinahod niya ang mga patak hanggang sa mabasa na rin at matigmak. Doon na bumakat ang kanyang katangian. Humugis, humulma, humubog ang sukat. Naglaro siya sa ulan nang walang pakundangan. Binayo ako ng pananabik. At sa panahon ng tag-tigang, nabasa ako ng mga tilamsik.

Friday, March 20, 2015

Galera! Galera!


Wala nang bakante sa VM Resort for Holy Week. Kahit sa katapat nitong White Beach Hotel. Tinawagan ko ang Villa Bienvenida, fully booked na rin. Late na kasi kaming kumilos upang magpa-reserve.  Well, napagdesisyunan namin na maghanap na lang pagdating sa Galera. Konting adventure, ang sabi ko nga sa barkada. At saka kung wala talagang matutuluyan, e di matulog sa buhanginan. Parang Temptation Island lang!

*** 

But no, may options kami. One, makikisiksik kami sa room ng isa pang grupo na kakilala namin (may reservations sila sa VM). At least on the first night, kasi sa Sabado nang gabi, may vacancy na raw na pwede naming lipatan. Two, may ex ako na taga-Calapan at ang alam ko, ma-koneksyon siya sa Galera dahil nasa hotel and bar business siya. We’ve remained friends all these time at maaari ko siyang tawagan kung sakaling magkagipitan.

*** 

May nag-o-offer sa amin ng room for 12K for four days (Thursday to Sunday). Okay sana, kaya lang walang gusto sa aming bumiyahe nang Thursday. Lalo na ako. Sa dalawang instances kasi na sinubukan naming pumunta nang Thursday, Diyos ko, dusa! Grabe ang traffic sa South Super Hiway. At pagdating sa Batangas port, umaapaw ang tao. Tulakan at agawan sa bangka. Last time na ginawa namin ito, umalis kami ng Manila nang 6:00 am, nakarating kami sa port nang 12 noon, nakasakay kami sa bangka nang 3:00 pm at nakarating kami sa isla nang pasado alas-kuwatro. Ubos ang araw sa biyahe! Whereas kapag Friday kami umaalis, bago mag-alas dose nang tanghali, nasa isla na kami. Ang luwag kasi ng biyahe sa bus at kokonti na lang ang mga pasahero sa port. Ang mga shipping lines ang nag-aagawan sa mga pasahero at halos walang waiting time dahil nakapila ang mga bangka. Pagpasok mo sa holding area, boarding na kaagad. 


***

Ano nga ba ang mga unang ginagawa namin pagdating sa Galera? Siyempre, check-in muna sa hotel (sa kaso ng pagpunta namin ngayon, hanap muna). Side kuwento: Three years ago, napaaga kami nang dating. Mga bandang eleven lang. Inaayos at nililinis pa ang aming tutuluyan. At dahil kailangan naming maghintay, naisipan naming mag-inuman. Yes, inuman sa katanghalian! Nalasing kami lahat kaya pag-akyat sa kuwarto, ayun, total eclipse of the heart ! Well, on normal circumstances, ganito talaga ang routine namin: Pagdating sa isla, check-in muna. Then, lunch. Doon lang sa mga cheap na carinderia. And then, mamimili na kami ng mga pangangailangan. Like drinking water (Dalisay!) na tigdadalawang galon kami for the duration of our stay. At mga inuming pampalasing. May barkada kaming mahilig at marunong magmix kaya siya ang nakatoka rito. Kami lang ang tagabitbit. Then, short nap. At pagkatapos, kapag hindi na masyadong mainit ang araw, swimming. Actually, pasyal na rin sa dalampasigan at boy watching! Pinapanood din namin ang sunset before showering and preparing for dinner.

*** 


Sa dinner kami medyo maarte. Gusto namin by the beach. Yung candle-lit. Alam mo na, para medyo romantic naman kahit na magbabarkada lang kami. At dito sa dinner na ito, nakikita at nararamdaman ko kung gaano kami ka-relax. Kung paano namin nalilimutan ang mga alalahanin ng kanya-kanya naming buhay. Magaan at masaya ang aming kuwentuhan. Halos puro kalokohan at kantiyawan lang. At dahil “sarado” ang mga bar kapag Biyernes Santo, balik kami sa room after dinner upang doon mag-inuman. Tuloy ang kuwentuhan at kapag naubusan na, games naman. Sa room na muna kami (actually sa balkonahe) hanggang alas-dose nang hatinggabi na kung saan nili-lift na ang “curfew” sa mga bar. At saka kami bababa uli para mag-party party!

***

But then, hindi na kami kumpleto sa pagbaba naming muli dahil ilan sa amin ang bumabagsak na sa inuman. Nangunguna ako roon. Ewan ko ba, tradisyon na yata sa akin ang malasing tuwing Biyernes Santo. As in, mega throw-up talaga! Itong mga friends kong matatatag, aasikasuhin lang muna kaming mga “mahihina” – aalalayan sa banyo at ita-tuck-in sa kama – bago magsiharap sa salamin at magpaganda. Tapos, bababa na upang rumampa. Maaalimpungatan ako sa mga kaluskos at boses na hindi ko kilala pero wala na akong lakas upang bumangon at makipagsosyalan pa.

Sunday, March 15, 2015

Pakunsuwelo

Had a bad week. Hindi nasunod ang production schedule ko dahil sa dami ng stumbling blocks. And to top it off, kagabi habang nagpapa-overtime ako, biglang nasira ang makina! Hindi maayos-ayos ng mekaniko ngayon. Tumawag na ako ng isa pang mekaniko na pupunta bukas. I just hope magagawan ng paraan ang sira dahil kung hindi, magkakaproblema ang deliveries ko. May “100% on-time delivery” pa naman kaming pakulo.

Pakunsuwelo na lang siguro. May kasamang alalay ang mekanikong gumawa ngayon. Guwapo, matangkad, bato-bato. Nag-shirtless pa habang nagtatrabaho. Imagine brown skin and muscles glistening with sweat and grease. May bonus pang karug dahil sa kanyang low-rise jeans.

Ano pa nga ba ang magagawa ko kundi ang busugin na lang ang mga mata upang maibsan ang stress.